HYLDON / Sabor De Amor (1981.)
Imamo ikone brazilske tropicalie, Gilberto Gil, Caetano Veloso, Tom Zé..Jorge Ben. Ali istovremeno i eksploziju brazilskog soula, sa svojim kraljevima, Tim Maia, Cassiano i Hyldon.
FRANK BLACK / Frank Black (1993)
Tipičan primjer onog “treba stati kad je najbolje”. Black Francis je postao Frank Black i Pixies su raspušteni kako nebi počeli svirati grunge.
Eric Drew Feldman iz Pere Ubu i Joey Santiago, naravno, iz Pixies kao glazbeno-produkcijska “leđa” Franku koji pršti od kreacije i jednako zanimljivo nastavlja niz Bossanova – Trompe Le Monde. Album koji iz nekog neobjašnjivog razloga ne može postati dosadan. Kad na istom albumu imate “Los Angeles”, “Czar” i “Adda Lee” i s guštom headbengate i sitno cupkate, nema dalje. To je to.
Ovaj četvrtak i nedjelja u 15 sati.
- “Los Angeles” 4:08
- “I Heard Ramona Sing” 3:40
- “Hang On to Your Ego” 3:24
- “Fu Manchu” 3:02
- “Places Named After Numbers” 2:52
- “Czar” 2:42
- “Old Black Dawning” 2:02
- “Ten Percenter” 3:28
- “Brackish Boy” 1:35
- “Two Spaces” 2:25
- “Tossed” (instrumental version) 4:09
- “Parry the Wind High, Low” 4:32
- “Adda Lee” 2:00
- “Every Time I Go Around Here” 3:31
- “Don’t Ya Rile ‘Em” 2:52
autor: el5egundo, 31/08/2022
Vezane objave
Arhiva
Greg Graffin / Cold as the Clay ( 2006. )
Iako nisam neki ljubitelj solo projekata ljudi iz mojih najdražih punkrock bendova, ovaj album je jedan od onih koje često stavim u svoj plejer na Nedjeljno popodne, ili pak dok uživam uz dobru knjigu
Siouxsie and the Banshees / The Rapture (1995)
Zanos i posljednji studijski album notorno neuklopivih.
THE SHAMEN / Boss Drum (1992)
– Šta ću stavit, ‘Eezer good ili Naughty, naughty, very naughty??
– A ono, najbolje stavit oboje, ka…
– Je, je..
