Očevi i djeca
U novom Torinskom konju sjećamo se velikih sudbina poznatih očeva i njihove djece.
Staze, lica, predeli
Dok čitamo Andrićevu zbirku “Staze, lica, predeli” nenametljivo nam kroz uši struje melodije čežnje.
Na početku svih staza i puteva, u osnovi same misli o njima, stoji oštro i neizbrisivo urezana staza kojom sam prvi put slobodno prohodao. To je bilo u Višegradu, na tvrdim, nepravilnim, kao izglodanim putevima, gdje je sve suvo i čemerno, bez lepote, bez radosti, bez nade na radost, bez prava na nadu, gde neki gorak zalogaj, koji čovek nikad nije pojeo, poigrava u grlu sa svakim korakom, gde žega i vetar i sneg i kiša jedu zemlju i seme u zemlji, a sve što ipak nikne i rodi se, žigošu i saviju i pognu toliko da bi ga, kad bi mogli, pobili drugim krajem u zemlju, samo da ga vrate u bezobličje i tamu iz koje se otelo i niklo.
Staze, lica, predeli / Ivo Andrić
autor: Dario Dunatov, 24/02/2021
Vezane objave
Arhiva
Pjesme salivene u kipove
Pričamo o fiktivnim likovima iz pjesama koji su ušli u kolektivnu memoriju, a onda se kristalizirali u kamenu ili bronci.
Mitološke točke engleskog nogometa
Torinski konj preskače La Manche i odlazi u Englesku u potrazi za mitologijom engleskog nogometa.
